Historia powstania sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Świebodzinie sięga roku 1987, kiedy to bp Józef Michalik, podczas wizytacji kanonicznej, zlecił ks. Sylwestrowi Zawadzkiemu – ówczesnemu proboszczowi świebodzińskiej parafii pw. Matki Bożej Królowej Polski – budowę kościoła na rozwijającym się osiedlu Łużyckim. W roku 1994 bp Adam Dyczkowski poświęcił i wmurował przywieziony z Bazyliki Świętego Piotra w Rzymie kamień węgielny budowanego kościoła i już po pięciu latach – po wcześniejszym poświęceniu świątyni przez bpa Pawła Sochę CM – erygował parafię pw. Miłosierdzia Bożego. Jego następca – bp Stefan Regmunt – w roku 2008 konsekrował kościół, ustanawiając go jednocześnie diecezjalnym Sanktuarium Miłosierdzia Bożego.

Bryła świątyni, której projektantem jest poznański architekt prof. Marian Fikus, nawiązuje do tysiącletniej historii architektury Kościoła w Polsce. Świątynia posiada trójnawowy układ bazylikowy z transeptem. Jej wnętrze jest bogato polichromowane, pełne ornamentów i złoceń.

W ołtarzu głównym otoczonym kolumnami i łukami umieszczony jest obraz Jezusa Miłosiernego. Marmurowy ołtarz zdobi płaskorzeźba przedstawiająca Ostatnią Wieczerzę, a ambonę – Jezusa Dobrego Pasterza.

W świątyni znajduje się ołtarz poświęcony św. s. Faustynie Kowalskiej. Umieszczono w nim jej relikwie oraz obraz świętej autorstwa malarki Jadwigi Streb. Przechowywane są w niej również relikwie Apostołów Bożego Miłosierdzia – św. Jana Pawła II i bł. ks. Michała Sopoćki – spowiednika s. Faustyny.

W kaplicy adoracji zaprojektowanej przez profesor architekt Barbarę Bielecką płonie – poświęcony przez papieża Jana Pawła II – Ogień Miłosierdzia przywieziony z Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach.

W świątyni znajduje się także wydzielona filarami kaplica chrzcielna, na ścianie której widnieje scena chrztu Jezusa w Jordanie.

Okna kościoła wypełniają barwne witraże, a największy z nich – w imponującym tondzie nad chórem, od zewnątrz stanowiącym centralny element fasady – przedstawia Chrystusa Króla.

Zwieńczenie dwuwieżowego frontonu kościoła symbolizuje wielokulturową historię Świebodzina. Wieża południowa nawiązuje do zachodniego – strzelistego gotyku, natomiast północna – do wschodnich obłych form zwieńczeń kościołów unickich, grekokatolickich i prawosławnych.